Salamanca y Madrid

Dit weekend ging ik zoals gezegd Emmylou opzoeken in Salamanca. Mijn vlucht kwam echter toe in Madrid, dus maakte ik van de gelegenheid gebruik dat ook eens te verkennen. Gids van dienst was José, klasgenoot en rasechte Madrileen die ginder zn vakantieweek doorbracht.

Dit is em, bij hét kenmerk van Madrid, op de Plaza del Sol (of zoiets). Het standbeeld stelt een beer voor die een appel plukt, origineel symbool.

José leidde mij in 2 uur doorheen zowat gans Madrid en kon geen minuut zwijgen. Zo weet ik dat dit gebouw vroeger een oud postkantoor was en nu het stadhuis van Madrid.

Nog even Sevilla meepikken, twee vliegen in één klap.

El Prado, wat zoveel betekent als 'het gras'

Het operagebouw, dat uitgeeft op...

... het koninklijk paleis. Maar de koning woont er niet, omdat hij het te prestigieus vindt. Mooi gebaar (al zal zn echte woning volgens mij ook wel geen schamel hutje zijn ;-) )

Hét geografisch centrum van Spanje, vanwaar alle afstanden worden berekend. De aandachtige kijker bemerkt de tip van mijn schoen, op zo'n 20 centimeter van het centrum van Spanje.


Een goeie 214 kilometer verder wachtte mij de eindbestemming, waarvoor ik eigenlijk naar Spanje kwam: "Emmylos Nelos en Salamanca!"
Het was een weekend vol bergwandelingen in de stad, tapas, churros con chocolate (mmm), brunch enz.


Emmylou heeft intussen Salamanca veroverd en is alom tegenwoordig zoals je kan zien op deze foto. Ze beweegt zelfs zo snel dat haar arm een beetje vervaagt, maar dat is natuurlijk optisch bedrog!

Ook in Salamanca is het nu winter, daarom trekt Emmylou hier een zuur gezicht. Of is het door de citroen in de sangria? (die voor mij trouwens even zomers smaakt in de winter als in de zomer)


Verspreid in de stad vind je kleine parkjes, elk met hun eigen fonteintje, waar de mensen dan geld inwerpen. Zo verdient Emmylou dan een extra centje, waarmee je dan...

... van de plaatselijke delicatesse kan gaan genieten: Churros con chocolate. Een soort langwerpige oliebol die je in chocoladesaus dipt, en opeet uiteraard. Heerlijke uitvinding! Met Belgische chocolade zou dat hier ook nog kunnen aanslaan.


Hier hadden we een prachtig uitzicht over de streek, die een eigenaardige knik vertoont. Inderdaad, de klif die plots opduikt rechts in beeld is typerend voor het bergachtig plat dat Salamanca omringt en heeft al menig turista verrast.


De Salamancezaniërs (of hoe je't ook noemt) houden wel van een geintje. In van de gevels van de kathedraal hebben ze zowaar een ruimtevaarder verstopt. Een kerk die meegaat met zn tijd! Wat lager stond er ook een draak met een ijsje, tzijn toch sloebers he die spanjaarden!

Haa erasmus, waar is de tijd, denk ik dan, terwijl een melancholisch vioolgeluid op de achtergrond weerklinkt.
De laatste avond nam Emmylou me samen met een viertal duitsers en twee Italiaanse schoonheden mee naar een Arabisch restaurant. Van het Spaans verstond ik maar de helft, maar gelukkig konden er sommigen ook Engels en had ik een uitstekende tolk bij! Het moet gezegd, Emmylou's Spaans is dik in orde.


Zoals Willy Vandersteen z'n Suske en Wiske's eindigt met een knipoog, plaats ik hier een mooi plaatje van emmylos met op de achtergrond haar nieuwe habitat. Muchos gracias por la receptionas magnificas y hasta luego! (mijn spaans daarentegen is voor verbetering vatbaar)


Intussen ben ik terug in Londen.
Daarmee komen we nu aan drie weken waarin ik een tandje, of enkele tandjes zelfs, ga bijsteken, te beginnen met het company project en te eindigen met de examens.
Vamos!