Vorige week stond Finchley Road, de straat van de school, op zn kop. De straat was volledig afgezet, file tot in't centrum. Een kettingbotsing van twee auto's en een politiewagen blokkeerde alle verkeer.
Zie hier hoe dat kwam:
Een van onze professoren, een Italiaan met een onuitspreekbare naam die ik omwille van privacy hier niet ga vernoemen, rijdt met een moto (bijna even groot als zn ego). Omdat het in Engeland nog wel eens durft regenen heeft hij een hoes om die overdag te bedekken. Op een middag ging onze vriend blijkbaar eventjes weg, nam dus de hoes van de moto en legde die onder een auto die op de parking van 't school geparkeerd stond. De bewaker zag in die opgefrommelde hoes echter een verdacht pakket en verwittigde de politie. Het terreuralarm was nog niet lang voordien wat verhoogd, dus de politie kwam in overdrive afgesneld en zette de straat af. Een auto had dat niet gezien, moest uitwijken en knalde tegen een boom. Een andere auto is daarna nog eens tegen de politiewagen geknald.
En onze Italiaanse professor, die laat er uiteraard zn pasta niet voor koud worden...
Bovenstaand verhaal is allicht met een korrel zout te nemen want ik heb het maar van horen zeggen. Ik zat op dat ogenblik in Parijs, om er de jobbeurs te bezoeken, samen met een massa mede-londenaars. Het was vooral een goeie test om te zien of ik nog Frans kan. Een veertiental bedrijven heb ik vlotjes aangesproken en enkelen waren geïnteresseerd, ik hoop echter dat dat niet enkel kwam doordat ik ook Nederlands kan. Allessinds, ik vroeg telkens ook of ze stageplaatsen hadden in België, want voor het einde van het jaar moet ik 3 maand stage gedaan hebben en ik denk er toch aan die in Belgie te doen. We zien wel wat ervan wordt. Wordt vervolgd!
Binnen een goeie 10 dagen beginnen de examens hier en ik ben allesbehalve voorbereid. Dat kan ook moeilijk met twee grote deadlines in aantocht en een vol lessenrooster om af te werken. Maandag is het eindelijk de grote finale van het company project. Gisteren zat ik met een deel van de groep samen met onze tutor om onze presentatie te overlopen. Ikzelf ben er niet al te fier op, het merendeel van de presentatie vind ik maar matig en dat komt ondermeer door een betweterige duitser en problemen in de groep (Wat heb ik hier al diplomatische truken moeten uithalen en bemiddelaar spelen om de kalmte in de groep te bewaren!) Ik denk dat ik misschien moet gaan afstappen van mijn motto "greatest happiness for the greatest number" en gewoon voor "greatest happiness" gaan? Maar da ligt nie in mijn aard.
Swat! kga niet teveel uitwijden over de vele interne brandjes en laaiende vuren die al uitgebroken zijn.
We overliepen dus de presentatie samen met de tutor en die leek niet al te enthousiast, tot hij plots wat grafieken van belgische makelij tegenkwam en al bladerend geleidelijk aan de woorden 'this is very good stuff' en 'bravo, you can see the engineer had fun' in de woorden nam. Terstond maakte hij daarmee mijn dag goed. Niet alleen kunnen we zo met een gerust gemoed afzakken naar de presentatie voor onze opdrachtgever (Grange Hotels), het is ook een persoonlijke kaakslag voor de duitser die, om het kort te zeggen, geen klop heeft uitgestoken en mijn opmerkingen daarover onterecht vond. Hij was stillekes achteraf ;-)
't is nu vrijdagavond, tijd om 't werk te vergeten. Straks trekken we naar Camden met een Franse bende en we keren pas terug als de lichten weer aangaan.
Ciao!
update: dit bericht werd gecensureerd toen bleek dat vermelde personen toegang tot de blog en google translate ontdekt hadden...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten