The flathunt

2 september 2009
Tuut zei de trein en het station vertrok. Slechts twee uurtjes duurt het om vanuit Brussel naar Londen te sporen. Het plan is om zo snel mogelijk een degelijk en niet te duur kot te vinden. Intussen verblijf ik bij Ewa, een pools-canadese vriendin van Philippe.
Advait die ook in Lausanne zat loopt de eerste namiddag mee rond, wat echt tof was. Alleen toekomen in een stad als Londen kan je anders echt heel klein doen voelen. Een studentenkot zoals bij ons bleek algauw moeilijk te vinden. Voordien had ik een lijst met ongeveer 15 adressen gemaakt om te bezoeken. De meesten zijn kamers die vrij zijn in een flat van werkende mensen. En de meeste zijn duur. Toch bleek een van de vrijstaande kamers ideaal: niet zo ver van school, in een schitterende locatie en niet duur in vergelijking met de rest. Alleen, het dubbel bed vult 3/4 van de kamer en vanuit bed werken (want jawel, tis hier wel om te studeren e) is niet zo evident.

3 september
nutteloze dag, na heel veel rondlopen blijkt dat alle flateigenaars aant werken zijn en ik helemaal niks kan doen tot 's avonds na 18u. redelijk demotiverend, en vermoeiend. Intussen probeer ik een bankaccount te openen, wat niet simpel blijkt. 'Jag' van de bank blijkt nen harde te zijn, die heel wat papieren wil waar ik nog nooit van gehoord had. Een simpele verwijzing van de school naar die ene persoon in de bank opent gelukkig de deur en de account is open. Voorlopig is het wel nog wachten voor ik een spoor terug zie van't geld dat ik op de account heb gezet... Dat duurt nu toch al zo'n vijf dagen...wordt vervolgd

4 september
's ochtends een flat bezocht die al bewoond wordt door twee toekomstige klasgenoten. De eigenares wil echter dat ik zo rap mogelijk vanalles betaal, ik daarentegen wil zo rap mogelijk eens haar contract bekijken voor ik betaal. Intussen (7 september) heeft ze net een stukje van het contract doorgemaild, allemaal nogal vreemd lijkt het mij... Dit wordt mijn achterpoortje in geval de zoektocht op een sisser uitdraait.
In de namiddag twee toekomstige franse klasgenoten ontmoet en iets gaan drinken. Dan zomaar om eens te kijken een agentschap binnengestapt waar een franse engelsman ons meteen meenam naar een huis dat ver boven mijn 15 opties uitstak. Het huis heeft 5 grote slaapkamers, keuken (met afwasmachien ;-) ), tuin met bbq, living, badkamer... alles. Alleen zijn we maar met 3 en hebben de twee fransen nog geen enkel punt van referentie. Ik ben laaiend enthousiast want kon al wat vergelijken. Ze wilden toch nog wat andere dingen zien, wat voor tijdverlies zou zorgen.
's avonds ga ik met mijn tijdelijke huisgenoten mee naar een pub in het centrum. Die engelsen staan dan wel bekend voor grote zatlappen, ze worden toch kort aan't lijntje gehouden. Om 22u vroeg de cafebaas ons of we van het terras konden gaan, we mochten wel binnen gaan zitten maar het terras slaat. Een half uur later kregen we precies tien minuten om ons glas leeg te drinken en voort te gaan, het cafe ging sluiten... De tien minuten waren nog niet om of ze stonden daar weer. We vragen om plastic bekertjes want da zijn toch geen manieren, ons glas was nog half vol. Geen plastic bekertjes, dat bleek te duur kregen we als antwoord. De glazen deden prima dienst dus de veel te vroeg sluitende pub is er enkele minder rijk. Raar volkje, die engelsen.

5 september
Het feit dat de fransen nog geen referenties hadden zorgt inderdaad voor tijdverlies. Terwijl ik zeker ben van het huis wachten zij maar af...
In de namiddag zijn ze dan toch tot het inzicht gekomen dat dit een buitenkansje is. Toen het zover was, was het agentschap al gesloten natuurlijk en morgen is het zondag, dus wordt er niets gedaan.

6 september
het is zondag, dan wordt er niets gedaan. Toch maak ik van de gelegenheid gebruik een vierde persoon warm te maken voor het huis. 's avonds neemt ewa mij mee naar een toneelstuk van Shakespeare in het Shakespeare's globe theatre, een replica van het afgebrande state of the art theater dat indertijd speciaal voor Shakespeare werd gebouwd. Het toneelstuk heette Troilus & Cressida, en hoewel ik van het oud engels bitter weinig verstond was het schitterend gespeeld.

7 september
De vierde persoon heeft ook nog geen referentiepunt. Terwijl we intussen met drie personen al zeker zijn van het huis zou het toch verstandig zijn het pas zeker te nemen als er een vierde is, en liefst een vijfde. Opnieuw, het inzicht komt pas na sluitingsuur van het agentschap... morgenvroeg leggen we 't huis vast. Net op tijd want ik heb een treinticket geboekt naar Belgie. Mijn valiesje is immers leger en leger aant worden. Als de bank nu nog wat wil meewerken kan ik ook effectief mijn deel betalen. wordt ongetwijfeld vervolgd...